Wat is het verschil tussen curatele, bewindvoering en mentorschap?

''Curatele, beschermingsbewind en mentorschap zijn verschillende maatregelen om mensen (tegen zichzelf) te beschermen wie het niet lukt om goede beslissingen te nemen.''

Curatele voor financiële en persoonlijke beslissingen
Diegene die onder curatele staat, wordt ook wel “curandus” genoemd. Curatele is voor mensen die hun geldzaken en persoonlijke zaken niet zelf kunnen regelen. Beschermingsbewind of mentorschap is voor deze mensen niet genoeg. Een curator beslist over geld, verzorging, verpleging, behandeling of begeleiding van de curandus. Iemand die onder curatele staat is handelingsonbekwaam. Dit is te vergelijken met de rechtspositie van een minderjarige. De rol van de curator lijkt veel op die van een ouder of voogd. Voor bijna elke handeling of beslissing moet de curator toestemming geven. Alle lopende ondercuratelestellingen staan in het openbare curatele- en bewindregister.


Beschermingsbewind voor financiële beslissingen

Beschermingsbewind is voor mensen die hun financiën niet zelf kunnen regelen. Dit moet zijn door schulden of een lichamelijke of geestelijke belemmering. Als dit er niet is, zal de kantonrechter geen beschermingsbewind uitspreken. De regeling is er alleen voor de mensen waarvoor het echt nodig is. De beschermingsbewindvoerder beheert het geld en de spullen van de betrokkene. Iemand van wie de goederen onder bewind staan, kan daarover alleen beschikken met medewerking van de beschermingsbewindvoerder. Of met een machtiging van de kantonrechter. De bewindvoerder staat als belangenbehartiger naast de onderbewindgestelde. Hij vertegenwoordigt deze persoon in- en buiten rechte. Beschermingsbewind kan ook wegens verkwisting (gat in de hand) of het hebben van problematische schulden (schulden waar iemand zelf niet meer uit kan komen) worden ingesteld. Deze bewinden staan ook in het openbare curatele- en bewindregister.


Mentorschap voor persoonlijke beslissingen

Mentorschap is voor mensen die hun persoonlijke zaken niet meer zelf kunnen regelen. De mentor beslist over de verzorging, verpleging, behandeling of begeleiding van de betrokkene. Dit zijn beslissingen op persoonlijk vlak. Het kan ook over zaken gaan zoals het inzien van een dossier. De mentor moet de betrokkene zoveel mogelijk zelf laten beslissen. Diegene moet zo zelfstandig mogelijk blijven of worden. Een voorbeeld van iemand die in het mentorschap opgenomen kan zijn is iemand met dementie die in een verzorgingstehuis woont. Diegene kan de ene dag instemmen met een behandeling en dit de volgende dag niet meer weten. Zonder mentor wordt behandelen heel moeilijk.